Tuesday, April 03, 2007

Nasil anlatsam, nerden baslasam! :)

Sicacik bir meltem yavas yavas yuzumu oksuyor, derin vadinin ortasindan akan suyun kenarina oturmusum. Eteklerimin kenarlari, ayaklarim bileklerime kadar soguk suyun icinde. Icim urperiyor bir an ama sakince dinliyorum suyun sesini.

Hissediyorum nefesim sikisiyor, birseyler kipirdiyor sanki icimde.
Birden, icimdeki yuzlerce kelebek yirtiyor govdemi. Ucusmaya basliyorlar etrafimda.
Aci hissetmiyorum, hafifliyorum. Gunesin piriltilari kamastiriyor gozlerimi, siki sikiya kapatiyorum. Her an daha cok isitiyor sanki gunes icimi. Kelebekler etrafimda, acip gozlerimi bakmaya cesaret ediyorum ve evet ucuyorum...ucuyorum...

Yaz yavas yavas hissettirmeye baslamisken kendini ben dayanamayip seksen bes gundur yazmadigim bloguma deri donuyorum. Tekrar herkese merhabalar... paylasmaya devam... :))

Bloguma tekrar yazmamdaki sebebim sadece Yaz degil.

Bugun sirma kirpiklimin dogum gunu. Ona ozel bu satirlari mor yaziyorum.

Ona IYIKI DOGDUN IYIKI VARSIN! demek icin yazmak istedim tekrar.
Birak aksin gunler deyip, yasa istedigin gibi ama unutma birgun guzel anilarini anmak istersen ben yaninda olayim. Uzakta olsamda sesini duyayim olmaz mi? demek icin.

Icemedigimiz karamelli caylarimizin, tutturemedigimiz sigaralarimizin, yapamadigimiz dedikodularimizin, cikamadigimiz alisverislerin, birlikte uyuyamadigimiz gecelerin, konusmaktan cenemizin yoruldugu, sabahlayamadigimiz gunlerin, izleyemedigimiz filmlerin, sana pisiremedigim yemeklerin, oturup citlatamadigimiz cekirdeklerin acisini cikaracagimiz gunlerin umuduyla...hep uzakta ama cok yakin devam eden dostlugumuzun adini ben koyamiyorum, sen koy benim icin...icinde mor olsun, turuncu olsun..renklerimiz birbirine karissin olur mu bitanem. seni cok seviyorum.

Tuesday, March 20, 2007

We made a laz snowman in our backyard!




Ne olacak bu red Yankeelerin hali derken,kis bitti desek yeridir.Belkide son kar defa kar yagdi new york ve hala erimedi.Bi cumartesi sabahi gitmem gereken uc iside ekip necla ile kardan adam yapmaya karar verdik.eee yaptikta.evde havuc yoktu burun icin biber.etrafta komur yoktu onun icinde marmarabirlik zeytinle halettik.sapka mevzunu dedemden kalma takke halletti.havalar guzel kardan adam yavas

Tuesday, February 06, 2007

2005 Subat




Wednesday, January 17, 2007

Kahraman mehmetcik yönetime el koydu

Blogta yasanan huzurluk kahraman mehmetcigin yönetime el koymasını mecbur kıldı. Kavgadan beslenen ülkemizde ve blogda huzursuzluk yaratanlar kahraman mehmetciğin postalları altında ezilecektir.Tekradan güven ortamı sağlanana kadar blog yöneticisini Yassıadaya sürgüne pardon Havaiye tatile gönderiyorum. Şimdide Hasan Mutlucan'dan kahramanlık türküleri.

mehmet demirci ve kurmayları; soldan saga( jony TÜRKEŞ, George EVREN, Mark HAKKI KARADAYI, lee BİR)
Yinede Şahlanıyor Amaaaaaaaaaaaan

Kolbaşı........................................

..........................

Thursday, January 11, 2007

Nokta.

Soyleyeceklerim bitti.
Bu son. Nokta.

Monday, January 08, 2007

City that never sleeps!


Evet, ben duruyorum isiklar akiyor. Isiklar duruyor ben akiyorum. Ya da ikimizde akiyoruz.
Nasil birsey durmayan zamanin, ipini tutamadigimiz bir yerlere baglayamadigimiz hayatin icinde olmak.


New York, uyumuyor, hatta geceleri gunduzlerinden daha kalabalik oluyor. Biz en kalabalik Istanbul'u gormustuk, simdiyse New York, hayatimda gordugum en kalabalik caddelerin
sehri.

Durup dusunemezsiniz. Akmak zorundasiniz yoksa kaybolursunuz. En guzel oyun bu sehirde trafik isiklariyla. Hangi caddedeki trafik isiklari uzun, hangisindeki kisa. Eger yaya isaretine bu blokda yetisirsem bana kac dakka kazandirir, aman kocaman kirmizi dur el isareti yanip sonerkende kosalim da bir daha kalabaliklarin arkasina takilmayalim.

Sevgili seyirciler, sayin bayanlar ve baylar...



Sevgili seyirciler, sayin bayanlar ve baylar...

Kim bu adam? Kih kih kih


Bilene bravoooooooooooooo!!!
Memo'nun cok buyuk zevkle yaptigi islerden biri oldu. :)))
Bana sorarsaniz, YORUMSUZ!

Saturday, January 06, 2007

FEEL

Come and hold my hand
I wanna contact the living
Not sure I understand
This role I've been given
I sit and talk to God
And he just laughs at my plans
My head speaks a language
I don't understand
I just wanna feel
Real love fill the home that I live in
Cos I got too much life
Running through my veins
Going to waste
I don't wanna die
But I ain't keen on living either
Before I fall in loveI'm preparing to leave her
Scare myself to dead
That's why I keep on running
Before I arriveI can see myself coming
I just wanna feel
Real love fill the home that I live in
Cos I got too much life
Running through my veins
Going to waste
And I need to feel
Real love and the love ever after
I can not get enough
I just wanna feel
Real love fill the home that I live in
I got too much love
Running through my veins
To go to waste
I just wanna feel
Real love and the love ever after
There's a hole in my soul
You can see it in my face
It's a real big place
Come and hold my hand
I wanna contact the living
Not sure I understand
This role I've been given
Not sure I understand
Not sure I understand
Not sure I understand
Not sure I understand
Gunun sarkisi :))

Tuesday, January 02, 2007

Await!



Awating for the time to come up for her,
She had her shot as she'd hoped,
But she never knew there had been a better one maybe the best!
Do I know if I had my best?
Did I just miss the chance or should I wait more?
Never know, who knows?

Saturday, December 30, 2006

Nice guzel bayramlara!



Herkese mutlu, mutlu bayramlar diliyoruz.
Guzel kavurmalari bizim icin de yiyin ama uzulmeyin biz de burada yiyecegiz. Bayramdan sonra gorusuruz.



Bir diktator olup, halkina zulmetse bile, adil olmayanlarin ona adalet uygulamalari en buyuk ayiplardan biri bence...


Saddam'in asildigi goruntuleri bugun gazetelerde, internet sayfalarindaydi. Mehmet'le birlikte goruntuleri buyuk bir dehsetle izledik. Aklimdan hep gecirdigim sey su oldu; Saddam adaletsiz bir liderdi ama ona bicilen ceza da adaletsizler tarafindan geldi. Bir insanin hayatina hicbir zaman baska bir insan son vermemeli, direk yada dolayi,bunu dusunuyorum.

Bakmisim yillar gecmis ama ben hala...

Her yil sonunda bir sonraki yilin guzel olmasi umutlariyla bitirilir yil. Hani Sertab der ya, '' yeni bir ask, yeni bir is, yine gulecek bi neden lazim, yeni bir hayat gerisi bayat, kendime yeni bi neden lazim.'' :)))

Birileri icin her dakka var olup, birileri icin her dakka yok olan hayata baglanmak icin aradigimiz nedenlerdir bizi hep yeni yillara umutla baglayan. Mutluluktur, huzurdur, heyecanlar, planlar, oyle olursa boyle olurlar ve sonunda aslinda hep kaderde ne varsa onu yasarizlar...ne gelirse gelsin basimiza baglandigimiz koklerin saglamligidir bizi yeni umutlara sevkeden. Biz iste o yuzden hep umudu, umud etmeyi seven insanlariz.

2007 icin de ben umutlarimi taze tutuyorum, herkesinde oyle yaptigini dusunuyorum.

Millet hepinize MUTLU YILLAR diliyorum, kendim ve biricik esim Mehmet adina.

Thursday, December 28, 2006

Soyle bir dusunmustum!

31 KASIM 2006, SOGUK EVIM , NEW JERSEY
BEN BIR SEY OLMAK ISTIYORUM , MUMKUN MU?
RUZGARDA UCUSAN SARARMIS YAPRAK OLMAK ISTIYORUM, TOPRAGA YAPISIP BIR YERDE UZERIM KAPANSIN,
YADA BIR SEHIR OLMAK ISTIYORUM, UNUTULMUS, TERKEDILMIS, ENDISE EDECEK BIRSEYI KALMAMIS ,
BEN PLASTIK BIR MANKEN OLMAK ISTIYORUM, UZERIME GIYDIRILEN GUZEL GIYISILERIN, VUCUDUMUN NE KADAR MUKEMMEL YAPILDIGININ FARKINDA OLMAMAK ISTIYORUM.

ASLINDA BEN BIR KEDI OLMAK ISTIYORUM. SAHIBIMIN VERDIGI YEMEGI YIYIP, GUZEL KOSEMDE UYUYUP, TEK SIKINTIMIN OYNAMAK OLDUGUNU BILE BILMEYECEK KADAR FARKINDA OLMAMAK ISTIYORUM
GECENIN BIR YARISI SOKAKTA UYUYAN EVSIZ OLMAK, BATTANIYEME SIKI SIKI SARILIP, SOKULMAK, KAYBETTIKLERIMI, KAZANACAKLARIMI DUSUNMEMEK ISTIYORUM..



IZLEYIN!

The Wounds filmiyle ilgili daha once hicbirsey duymamistim ama kutuphanede tanistigim birinin tavsiyesi uzerine aldim, iyide etmisim diyebilirim. Cok profesyonelce olmamakla birlikte Transporting ve Scarface karisimi bir film ama icine bir de dogu avrupa ulkelerine ait stil girmis . Zaten Bosna savasi sirasinda geciyor film.Tavsiye ediyorum, izleyin.

Children Of Heaven; bu film bana yonetmenine artik tam not vermem gerektigini kanitladi. Iran'li Majid Majidi'nin daha once de The Color of Paradise'i seyretmistim. Filmde bende iz birakan bir sahne oldu. Yasli kadinin olmekten kurtardigi kucuk sazan baligini suya birakisi,sahnedeki duruluk, masumiyet, zaten Majidi'nin iki filminde de en guzel verilen duygu Masumiyet. Son izledigim filminde de benzer temalar kullanilmisti duru su, balik ve insan uclusu. Bu filmi izlemenizi israrla tavsiye ediyorum. Masumiyet ve sevgi cok basit dillerle bu kadar guzel anlatilabilir.

Monday, December 18, 2006

Nihayet evimdeyim, kedicim kucagimda mirildaniyor, bense yaziyorum...

En son yazimi kutuphanede yazmistim. Meger Nesli bekliyormus hergun bloguma bakiyormus yeni birseyler var mi diye, birkac kisi daha soyledi hergun bakiyorum yeni birsey eklemis misin diye, hosuma gitmedi degil.

Neyse, iste o gun bugun, bohcamdaki butun yeni ipek kumaslarimi size sunuyorum. Hangisini severseniz sizindir, size kalmis begenmek azizim... :)) Artik uzerinize kirmizi mi gecirirsiniz, siyah mi, mavi mi? Ha renklerden bahsetmisken Eflatun Coraplarimi da unutmayayim ama, o ayri bir hikaye anlatacagim.

Oncelikle en son yazimdan sonra ne oldu herkes asagi yukari biliyor, tasindim. Tasinmak zor degildi de tasindiktan sonraki duzensizlikler bizi de duzensiz etti. Bugunlerde biraz daha toparlanmis durumdayiz, daha iyi olacak diye umuyoruz.

ONEMLI OLAYLAR!

O gunden bugune onemi olan birkac seyi yazayim. Papa Turkiye'yi ziyaret etti...burada da cok yakindan takip edildi. Venezuela Baskani Chavez tekrar baskanlik secimini kazandi, nasil kazandi mechul. Neslihan Yasdiman Paris'e haftasonu icin ziyarette bulundu, bu olay Amerika'dan da yakindan takip edildi. Amerika'daki en taninmis turklerden biri Ahmet Ertegun vefat etti, Amerika'daki butun gazeteler yazdi. Necla Polat'in TOEFL sinav sonucu aciklamasi yaklasik iki hafta ertelendi, kendisi ogrenemedigi icin hala merakla bekliyor.


Gecenlerde yasadigim birseyi anlatayim. Oglenden sonra okula giderken otobuste bir gece once isten donerken aldigim ELLE dergisini okuyordum. Sayfalari karistirirken bir de ne goreyim Elif Safak'in The Bastard of Istanbul kitabiyla ilgili bir yazi. Yazida Safak'in yazarlik kariyerinden bahsediyordu biraz, tabi kitabla ilgili olarak Turkluge hakaret etme olaylariyla ilgili kisimlardan da bahsediliyordu. Sonra otobusten indim, 7. avenuya adimimi attim elime sikistirilan Daily News gazetesinde baska bir turkle iligli ikinci sayfadan verilmis bir haber, Ahmet Ertegun vefat etmis. Bir gunde iki turkle ilgili Amerikan dergi ve gazetelerinden haber okudum, ilginc oldu.

NESLI PARIS'TE

Neslihan Paris'e gider, cok guzel vakit gecirir, geri doner, fotograflarini da Necla'ya gonderir. Nasil mutlu geliyordu sesi dondukten sonra konusmustuk birazcik nette. Ayrintilari almayi merakla bekliyordum sonra fotograflari gordum. Amélie Poulain'in sevgilisine oynadigi kucuk oyunlardan birini gerceklestirdigi o yer, yukariya dogru cikilan merdivenlerden sonra 'heykel'in parmaginin ucunun gosterdigi yere degil de heykele bakan aptaldir' repliginin soylendigi yerden gorunen meydanda cekilmis fotograflari gorunce ah dedim ben de gormek istiyorum. Guzel vakit gecirmesi beni de cok mutlu etti.



NONSTOP FASHION IN NEW YORK CITY

Gecen haftalarda okuldayim, Mehmet aradi seni disarida bekliyorum, birlikte eve doneriz die. O aksam eve geldik. Mehmet herzamanki gibi o gun cektigi fotograflari bilgisayara yuklerken gordum bu fotograflari. Nasil dedim ya. Her sokaginda ayri birseyler oluyor bu sehrin. Bir gun bakarsinki Denzil Washington 23. caddede film cekiyor, bi gun bakiyorsun top modellerden biri 8.avenue da caddenin ortasina gecmis fotografciya poz veriyor yada 54. cadde Starbuck's cafede Sex and The City dizisinin meshur Mr. Big'ini goruyorsunuz. Kolunun altina New York Times ini koymus, kahvesini almaya giriyor. Bu sehirdeki her kare Amerikan filmlerinden cikmis durumda. Fotografa bayildim, Mehmet'in ellerine saglik diyorum.


THANKSGIVING VE NIHAYET XMAS CILGINLIGI!


Aman dikkat diyorum, kalabaliklarda ezilmeyelim. Nasil bir cilginliktir bu?
Ingiltere'de iki ay onceden Neslihan bahsetmeye baslamisti, burada alisverise basladi herkes alisveris yapiyor diye ama, benim firsatim olmamisti bahsetmeye, keza simdilerde kalabaliklar, alisveris en yuksek seviyede. Amerika'da Thanksgiving-Sukran Gunu ile basladi bu cilginlik; Herkes bir maratonda sanki, caddeler daha bi kalabalik, turist sayisi daha da fazla, magazalar daha renkli. Mayc's sukran gunu festivali olmustu. Herkes caddelere dokuldu izlemek icin, ben cok heyecanla beklerken sonra bir anda gitmekten vazgectim. Bir magazanin tekelindeki, ortak bir hevesin urunu olmayan bir festivale gitmeyecegim dedim ve gitmedim. Cok seyde kacirmadim die dusunuyorum ama Mehmet gittti. Geri dondugunde hic memnun kalmamisti, yagmur deli gibi yagmisti ve sudan cikmis baliga donmustu. Istedigi gibi calisamamis, polislerin arasinda sikisip kalmisti. Cektigi fotograflari gordukten sonra bende gitmis kadar oldum ustelik usuyup, islanmadan :))

Bugunlerde sehrin merkezi kendi basina bir alisveris merkezi gorunumunde. Londra'nin isil isil fotograflarini Nesli'nin blogundan gordum. New York'da da gelenek haline gelen suslemelerden biri Rockfeller Center'in onune kurulan devasa cam agaci. Memo hic beklemeden ilk gununden gidip biraz calismis. Fotograflardan harika gorunuyor. Xmas ile ilgili baska bir not da dusemek istiyorum, herkesin elinde Mayc's posetlerini gormekten bikmis durumdayim. Magaza sanki geleneksel Xmas alisveris merkezi anacim. Herkes oraya girip cikiyor. Turistler sokakda yururken beni durdurup sanki Washington Parkina nasil gidebiliriz diye sorar gibi Mayc's e nasil gidebiliriz diye soruyorlar. Calistigim restorantta bu alisveris ve turist bollugundan nasibini aliyor sugunlerde, bu vesile ile bende tabi. Yeni yil a kadar devam edicek bu tempo sonrasinda durulacak zannediyorum.

Friday, December 15, 2006

Uzak kaldim, uzgunum :(


Yaklasik bir aydir yazamiyorum. Nasil icimde kaliyor anlatamam. Su an bu yazimi da Lyndhurst Kutuphanesinden yaziyorum.

Hersey her zaman yolunda gitmiyor iste. Uzun zamandir zevk alarak yaptigimi dusundugum seyden uzak kalmak cok kotu. Insallah yakinda sonlanacak ama, hala evimden, sandalyemde oturup, kedim kucagimda mirildanirken, bir bardak sicak cayimdan yudumlarken yazamiyorum yazilarimi :(

Yazdiklarim bilgisayarimda, yazacaklarimsa kafamda birikmis durumda. En kisa zamanda yerlerine oturacaklar...

Monday, November 27, 2006

Memo'nun Sukran Gunu :))



Bize verilen nimetlere şükrediyoruz

Sayin Demirci'nin Sukran gunu izlenimlerini bloga koymadan edememistim. Ama eklemek istedigim seylerde vardi kendi adima. Bir kere ben o gun calisiyordum. Sukran gununde restorana gelen amerikalilarla ugrasiyordum. Mehmet Lisa'lara gitti ve cok eglendi. bende orada olmak isterdim ama olmadi. Bu arada George'un babasi kendini hala 1930 yilinda yasiyor die biliyordu. o aksam da cok komik seyler soylemisti. burasi clifton a cok benziyor. sen kimsin die soruyormus Lisa ya surekli. Yemekte oranin bi fabrika oldugunu herkesin oglen yemegine ciktigini felan dusunuyomus.


Son günlerdeki yaşanan ekonomik ve manevi hareketlilik tüm Amerika'nın Şükran Günü ne kadar ciddiye aldığının göstergesi. On gün önce kapımı çalan Lisa ve George Willhelms çifti Şükran günü yemeğine beni davet ettiklerini ve muhakak gelmeni bekliyoruz dediklerinde bu ilgiye şaşırmıştım.Müslüman olduğumu bilmeleri ya da bizim için sıradan birgün olduğunu anlatmama rağmen ısrarları karşısında evet dedim. 23 kasım öğleden sonra hadi bekliyoruz diyerek tekrar kapımı çaldılar.Yemekte eşinin anne babası ve ben vardım. Eşlerin uzun yıllar önce ayrıldığını yemek sonrasında öğrendim.İşin bir diğer tarafı ise George babasını, Şükran Günü Yemeği için Huzur evinde getirmişti. Yaşlı adam hiçbirşeyi hatırlamıyordu.Sürekli gelinin kim olduğunu soruyor; uzun yıllar önce boşandığı eşine ise 'sizde mi bu civarda oturuyorsunuz ? ' sorusunu yöneltiyordu.Bu havada başlayan Şükran Yemeği geleneğini George ve Lisa çifti şöyle anlatıyor.
Bir kaç gün öncesinde tüm alışverişin yapıldığını belirten Lisa, " Bu günün olmazsa olmazları var. Mesela hindi,tatlı patates,kabak, elma suyu bunları muhakkak alır ve ikram ederiz. Aslında gelenek. Herhangi bir kurala bağlı değil ama geleneğimiz olduğu için dikkat ediyor uygulamaya çalışıyoruz"diye belirtiyor. Kendisi veteriner olan Lisa bugünde insanların daha yardımsever olmak için gayret gösterdiklerini anlatıyor.Çalıştığı hastanede huysuz bir arkadaşının bile sadece bugüne has evsiz bir kaç kişiyi sokaktan evine götürüp yemek ikram ettiğini onlarla yemeğin ardından futbol seyrettiklerini ifade ediyor.Kendisinin hiçbir Şükran günün de yalnız olmadığını muhakkak bir misafir ağırladığını da sözlerine ekliyor.
Havanın hafiften kararmasıyla birlikte yaptığı yemekleri servis etmeye başlayan Lisa, "Çok nadir yemek yaparım bunları hazırlamak için tatil olan bugünde sabah yedi de kalktım ona göre"diyor. Önce kocaman bir hindiyi parçalara ayırıp tüm tabaklara özenle servis ediyor.Ardından patates puresi, Yam isimli patates benzeri bir üründen yapılmış tatlı tabaklara tıka basa dolduruluyor. Hep birlikte yemek masasına geçip sessiz bir şekilde yemek yeniliyor.Yemeğin ardında George bulaşıkları yıkamay başlayınca sadece bugüne özel bir durum diye şakayla karışık Şükran Günün kendisi için ne ifade ettiğini anlatıyor." Özel bir gün. Elimizdekilerin kıymeti bilmeliyiz. Karnımız doyurmanın dışında aç olanları düşünüp onlar içinde birşeyler yapma fırsatı aslında bizim için." diyor.Yemeğin ardından bugüne has olduduğunu düşündüğüm Amerikan Futbolu maçı tıpkı bizdeki Fenerbahçe-Galatasaray maçları kadar ilgi çekiciydi. Tampa Bay ve Dallas arasında oynan maçın ilk yarısı bitişiyle benim Şükran Günü maceramda bitti.

Wednesday, November 22, 2006

Gunahkar



Ruhunun en korktugu seyi biliyordu, dile getirmedi hicbir zaman, hic kimseye, ama pesini birakmayan bu duygu hep icindeydi. Gunahlarini hatirlamak onu hep korkutmustu. Yapabilecegi tek sey vardi, ya gunahlarinin korkulari ile yuzlesecek yada gunahlarini gormezlikten gelecek, hayatini hep biryerlerde kaybolmus hissetmeye devam edecekti.

Birkac saat sonra, secimini yapmisti ve bunu kanitlayan biryerdeydi o an, affedilmek icin dua ediyordu. Hep korktugu seyi, aklindan ve kalbinden silmeye calisiyordu. Gunahkar olmak! Cocuklugunda hep Gunahkar olmamasi icin uyarilmisti, korkmasi, kacinmasi gerektigi anlatilmisti. Masumiyeti bilindigi icin hep gunah islemekten kacinmasi gerektigi soylenmisti belkide. Ellerini birbirine bagladi. Dizlerinin uzerine coktu. Alnini siki sikiya baglanmis ellerine dayadi. Bir tek o an da silinebilirdi Gunahlari, daha once hic yapmamisti bunu. Taslarin soguklugunu hissetti, dizlerinin coktugu. Goruyordu, siliniyordu, Gunahlari dokuluyordu etrafindan, yenilenmis olmayi diledi, diledi, istedi, butun kalbiyle, masum olmayi.

Mutlu olmak icin sectigi yol ona Gunahkarligi ogretmisti. Artik mutlulugu aramiyordu, bunun icin cok gecti. Ama hala bir umut vardi, Huzur icin. Gunahlarinin affedilmesini dilemek belki de Huzur'u getirirdi hayatina.

Yavasca yukseldi, gozleri islakti, omuzlari cokmustu ama kalbi ferahlamisti. Adimlarini hizlandirmadi disari cikarken, buyuk kapidan adimini attiginda gunesin isitan, sari isiklari karsiladi onu. Derin bir nefes aldi. O an, masumiyetinin ona geri verildigini anlamisti. Evine dogru yurudu. Varacagi yerde Huzur vardi artik.

Tuesday, November 21, 2006

Kasim ayi akrepler iyi ki dogduuuu!




Gecen hafta 11 Kasim abimin, 12 kasim Vildan'in yani yengemin dogum gunuydu. Bu hafta Pazar Nurcan'in. Yeteri kadar akrep var etrafimda he :))

Her zaman oldugu gibi abimlerinkini birlikte kutladik, yani ikisini ayni gunde. :)))


Ah ben dun TOEFL sinavina girdim nihayet, sonuclar uc hafta sonra.

Acaba acaba Nesli geldi mi? Acaba acaba Paris nasildi?

Canim Nurcanimin Pazar gunu dogum gunuydu, aradim birazcik konustuk ama ben buradan kutlamak istiyodum.

Hadi Seymaaa, beraber.
Yucan yucan iyiki dogdun!!! Yuuppii yuppiii iyiki varsin.

O bir nisanli, onumuzdeki yaz dunya evine girecek isallah! Kendine ceyizler duzuyo...bir suru cicisi var... :)) Bu fotograflar fransiz sokaginin acilisindan, tabi ki fotograflari memo cekmisti.

Thursday, November 16, 2006

Jenga was fun really!


I have to write in english in this post cause Lisa is gonna read it, since she can't understand turkish. We had a huge fun last week at Lisa's house. I didn't expect that, it was last Saturday .I guess, I phoned memo after I had finished the work, he picked up phone and spoke in English to me, I thouhgt something was wrong, I mean why he would speak in english, couldn't guess that he was at lisa. Anyway he came to pick me up from the bus station as usual and said ''we are going to lisa's house, I have been there for couple of hours and we are playing jenga''

In fact, I was exhausted after work but I changed my dress and went over Lisa. They were in the middle of the fun, even Jack was having fun although other tough cats were there. He wasn't afraid at all. He was playing with a toy like russian rulet. He was like as if he was tring to win a fortune from the play. Anyway, by the time I got there, people were already drunk. Mehmet lost every turn they had played so I was there to rescue mehmet's dignity. We played two more rounds. Lisa said the loser was going to wear a blue skirt like a clown. He was sure that mehemt was gonna lose but surprisingly he didn't, the one who lost was Lisa. As she promised she wore that lovely skirt and sang a song about a rabbit that I can't guite remember. Memo was really happy that didn't have to wear the skirt.

The big issue is about that night was policemen coming to Lisa's door. While we were playing there was a knock on the door. She went down, spoke to the police for a while then came up and said party was over. We weren't aware but it was in the middle of the night and one of our neighbor complained about the noise coming from Lisa. So we immediatley took Jack and went straight home. Mehmet couldn't understand the situation why we should go home, if it was in turkey we would just keep guite and that is all, we wouldn't have to finish the party.

I wanna say something about Lisa, she is so kind and gave us Jack which is a fun for us to have. Thanks for having us for Thanksgiving dinner Lisa. I am sure we will have a great time.

Saturday, November 11, 2006

Karisik meseleler...



Sakarligim herkes tarafindan biliniyor asagi yukari. Kirdigim tabaklarin, bardaklarin, guzel takimlarin, yurudugum yollarda takildigim taslarin, tumseklerin, dustugum cukurlarin, bastigim sularin, camurlarin; tisortlerimin, pantolonlarimin, gomleklerimin uzerindeki envai cesit yemek lekelerinin, meyve sulari, cay lekelerinin, calisirken ofiste dusurdugum dosyalarin, uzerine cay doktugum yazismalarin,takildigim bilimum kablolarin hesabini yapamiyorum.

Bunlarin hepsinin sebebini ''dikkatsizlik''ten diyerek sonuclandirabilirsiniz.

Bu bitmez sakarligimi -dikkatsizligimi- elimden geldigince yakinimdaki insanlarla olan iliskilerimde yasamamaya -dikkat ediyorum-.
Durum boyle ama, fazla sakinan goze cop batarmis misali, bugun cok sevip, saygi duydugum biriyle konusurken sakarlik yaptim sanirim ama dikkatsizligimden degil bu sefer, yanlis anlasmadan. Bu msn cok garip bir is. Simdi konusuyorsunuz ama, herkes karsidaki onu nasil gorsun isterse oyle yaziyor yada havadan sudan konusurken nerden bileceksinizki aslinda konustugunuz kisinin cani bisiylere cok sikkin yada dusuncelere bogulmus ama size yazdiklari cok normal, guzel seyler. Sohbetlere baslarken sonu nereye gider bilinmiyor. Ben de sohbetime bu sabah guzel basladim ama uzgun bitirdim. Yillardir kelimelerimi ozenle sectigim, agzimdan cikani kulagimin duyacagi sekilde konusmaya calistigim bir yakinimdi, eger bugun yanlis anlasildiysam ozur dilerim. Oyle cok ozur dilemiyorum ama bir kere diliyorum, gercekten. Cok ozur dilenince ici bosaliyor ozrun. Kabul olacagini umut ediyorum ve burada bitiriyorum.

Wednesday, November 08, 2006

Disarida yagmur icimde ruzgar! Hasretin daglar kadar Istanbul!


Hasret bir derin ask gibi, kavusamadikca yangini buyuyor...
Istanbul'a hissettigim hasret anneme ozlemim gibi...
Her dusundugumde sarilmak, guzel kokusunu duymak geliyor...
Gecmis, gelecek ve simdi Istanbul'da bulusuyor hep.